Ten pocałunek... jego wargi na moich to wojna, w której już skapitulowałam.
Zęby. Język. Nasze bezbrzeżne przekleństwa połykane pomiędzy miażdżącymi pocałunkami. Mój kręgosłup uderza o krawędź jego biurka, gdy on zrzuca z niego wszystko – papiery rozsypują się, a dokument, o którym wcześniej myślałam, że wolałby go trzymać, leży teraz na podłodze wraz z całą resztą tego, nad czym ślęczał.
Piszczę,
