PERSPEKTYWA ALISTAIRA
Pokłosie wczorajszej nocy wciąż ciąży mi na umyśle, będąc zbitkiem rozmytych emocji i złych decyzji. Straciłem kontrolę i zanim się zorientowałem, siedziałem w barze, topiąc smutki w drinkach, których – jak wiedziałem – będę żałować. To niewątpliwie upokarzające, ale nawet w moim najbardziej lekkomyślnym momencie pojawił się jeden przebłysk czegoś prawdziwego — kiedy zadzwoni
