Kaelen szedł ciemnym, ponurym lochem, a jego serce biło mocno, gdy zbliżał się do celi Lyry. Kiedy do niej dotarł, zobaczył ją siedzącą w kącie, z oczami czerwonymi i opuchniętymi od płaczu. Serce mu pękło na ten widok; nie pragnął niczego bardziej, niż wziąć ją w ramiona i mocno przytulić.
„Jak się czujesz?” – zapytał cicho, starając się opanować głos.
Lyra spojrzała na niego wzrokiem pełnym gnie
