Perspektywa Olivii
Patrzyłam, jak André wyprowadza doktora z pokoju. Zostali na zewnątrz przez kilka minut. Zamknęłam oczy i pogrążyłam się we własnych myślach. To było takie dziwne, że czułam się dziś rano tak okropnie, ale po tym, jak André doszedł we mnie, moje objawy – nudności, ból głowy i gorączka – po prostu zniknęły, jakby nigdy nie istniały.
Wstydziłam się powiedzieć doktorowi o wszystkim
