Nawet coś tak prostego jak oddychanie brzmiało w tej ciszy niczym grom.
Viktor wpatrywał się w Alarica, jakby ten postradał zmysły. Aurelia miała dokładnie taki sam wyraz twarzy, podczas gdy Emery wciągnęła powietrze z sapnięciem.
Wypowiedzenie tego na głos sprawiło, że stało się to realne – nawet dla Alarica.
"Nie mogę w to uwierzyć", Alaric pokręcił głową ze zdumieniem i, patrząc prosto na Vikto
