{Z perspektywy Wyatta}
Usiadłem na łóżku w moim pokoju gościnnym i czekałem na Rylee. Nie mogłem uwierzyć, w jakiej gównianej norze musiała mieszkać przez ostatnie osiem lat. Schowek na buty pod schodami. To w ogóle nie wyglądało na miejsce zdatne do życia. Nie mogłem się doczekać, aż zabiorę stąd Rylee; zasługiwała na coś o wiele lepszego. Nie tylko dlatego, że była córką Alfy
