Sinclair
Wyrzucam rękę do przodu, chwytając jej ramię – spódnicę – cokolwiek – gdy w mgnieniu oka znika mi z oczu. W mojej piersi narasta warkot. Niech to szlag, dlaczego nie może po prostu ustać w miejscu? Wsuwam dłonie do kieszeni i rozglądam się po znajomym lesie ze snu, miejscu, do którego przychodziliśmy tak wiele razy. Ale jest w nim coś nie do końca... w porządku. Jakaś mgła, jakaś... nieo
