— Dziękuję za pomoc. Mam nadzieję, że to nie pozostawi na tobie złego wrażenia, alfo Zareku — powiedziała Lyanna cichym głosem, przez co Zarek ledwo ją słyszał w zgiełku tętniącej życiem, zatłoczonej ulicy. Następnie uniosła głowę, by zobaczyć jego reakcję, ale on po prostu patrzył na nią z góry, co wprawiło ją w zakłopotanie.
— Nie słyszę, co mówisz, chodźmy w spokojniejsze miejsce — odparł Zarek
