Harrison
Pies, nad którym się tak rozczulała, był starszym mastifem o pięknych brązowych oczach i tylko trzech łapach. Doskonale rozumiałem, dlaczego Sloane już go pokochała. Był przystojny, bił od niego spokój, a sposób, w jaki uniósł głowę, by się ze mną przywitać, sprawił, że i moje serce zmiękło.
– Chyba nie mogę stąd wyjść bez niego – wymruczała, gładząc go po głowie.
Uśmiechnąłem się. – A my
