Kaelen
Mój umysł jest tak zamglony bólem i złością, że nawet nie zwracam uwagi na to, dokąd idę. Dopiero gdy w końcu skupiam się na teraźniejszości, zdaję sobie sprawę, że jestem w środku lasu, ale nie mam pojęcia, gdzie to jest ani gdzie się znajduję.
Rozglądam się, ale nic nie wygląda znajomo. Nie pomaga fakt, że jeśli chodzi o tereny watahy, Voktor pokazał mi tylko najbliższe obiekty i rzek
