Kiedy Alistair i ja opuszczamy szpital, jedyne, o czym potrafię myśleć, to ten pocałunek. Jak mężczyzna taki jak on potrafi siać aż takie spustoszenie? To tak, jakby za każdym razem, gdy próbuję zbudować jakikolwiek dystans, on znajdował sposób na przełamanie tych barier. Jest to co najmniej doprowadzające do szału.
– W apartamencie wszystko jest już gotowe. Po południu przyjdzie pielęgniarka, żeb
