Zacinający deszcz rozmywał świat za oknem, gdy nuciłam pod nosem, układając czyste ścierki w równy stos. Właśnie miałam kończyć pracę, kiedy w drzwiach stanął Felix; jego ciemne włosy były lekko wilgotne.
– Skończyłaś? – zapytał, a jego głos brzmiał bardziej chrapliwie niż zwykle. Zmierzył wzrokiem patelnię na kuchence.
– Co zrobiłaś?
– Stir-fry – odpowiedziałam. – Może być?
Skinął głową.
– Dzięki
