EMERY
Emery obudził się w komnatach Aurelii, a jego siostra pochylała się nad nim.
"Obudził się, Amie!" Głos Aurelii rozniósł się echem po pokoju. "Proszę, idź po Madame Livię."
Rozległ się szelest pośpiesznych ruchów.
Głowa Emery'ego pulsowała od bólu, a w ustach czuł gorzki smak ziół, które prawdopodobnie wmuszono mu do gardła.
Spróbował usiąść, ale skrzywił się, gdy jego ciało zaprotestowało. "
