To wszystko wydaje się snem — to, jak płyniemy w stronę sceny w absolutnej ciszy, tonąc w dusznej atmosferze między nami. Dłonie mi się pocą, a tętno przyspiesza, gdy wchodzimy po schodach, a on obraca mnie twarzą do siebie. Xadner uśmiecha się, ale nie jest to szczery uśmiech mówiący, że wszystko będzie dobrze. Jest spięty i pełen gniewu zarezerwowanego specjalnie dla mnie.
Aby uciec przed jego w
