Reid krąży przy granicy, z rękami w kieszeniach i wzrokiem wbitym w niebo. Jest zdenerwowany; niezdolność do ustania w miejscu i chaotyczne ruchy, gdy zerka na zegarek i przeczesuje las wzrokiem, to wyraźne sygnały. A gdyby to nie wystarczyło, wydaje z siebie potężne westchnienie ulgi, zanim się uśmiechnie.
— Miłe wakacje, bracie? — droczy się, podchodząc do nas szerokimi krokami i przyciągając Kr
