Kiedy przekazuję Aurorę Beatrice, zdaję sobie sprawę, że jestem w rozsypce. Wiem, że ledwie się trzymam. Resztki energii, które mi pozostały, wiszą na włosku. Alistair prowadzi mnie do sypialni. Zdaję sobie sprawę, że powinnam teraz pojechać na pogrzeb matki, ale nie sądzę, bym mogła, albo wcale tego nie chcę, sama nie wiem.
– Nie chcę iść.
Wyznaję, gdy tylko wchodzimy do sypialni. Zrzucam buty i
