Z perspektywy Luciena
"Zapomnij moją twarz", powiedziała Aria, a jej głos był ostry niczym ostrze wyciągnięte w ciemności. "Każda dusza, która kiedykolwiek mnie widziała... naprawdę mnie widziała... nie żyje. Nie chcesz do nich dołączyć."
Jej słowa owinęły się wokół mnie jak klątwa, a ja zmarszczyłem brwi, próbując nadać im jakiś sens. Jej twarz tonęła w cieniu pod kapturem, a ton jej głosu niósł
