Perspektywa Arii
Przez jedno zawieszone uderzenie serca wydawało mi się, że powietrze przestało się poruszać.
Słowa Luciena – "Czy to znaczy, że muszę wziąć za ciebie odpowiedzialność?" – wciąż dźwięczały mi w uszach niczym wstrząs po ciosie. Moja klatka piersiowa się zacisnęła, puls mi podskoczył, jakby potknął się sam mój wilk. Jego złote oczy przykuwały moje spojrzenie; jasne jak burza i nieust
