Narracja trzecioosobowa
Stare dowody mogły zostać zniszczone, ale nie miało to już znaczenia.
Kradzież „Goniąc Wiatr” przez Celestine była teraz bezsporna – wyryta w zbiorowej pamięci watah. W chwili, gdy prawda wypłynęła na wierzch, wilki instynktownie uzupełniły brakujące elementy wcześniejszego, pogrzebanego incydentu.
Jej los był przesądzony.
Celestine na zawsze zawiśnie na pręgierzu hańby cał
