Rozdział 93
Rhea
Przesypiam ledwie kilka godzin, a i tak budzę się pełna niepokoju. Przez okno do mojego pokoju zagląda słońce, a na zewnątrz słyszę śpiew ptaków, jednak to nie sprawia, że czuję choć odrobinę ukojenia.
Żadne słowa nie są w stanie opisać tego, co teraz przeżywam.
To bolesne i czuję, jakbym była rozrywana na strzępy. Przebywanie z dala od Arona, po tym jak połączyliśmy się jako mate
