– Chloe, wiem, że nawaliłem. Proszę, wybacz mi. – Głos Arthura był cichy, przepełniony żalem. Przysunął nawet dłoń, którą trzymał, do swoich ust.
Jennifer zmusiła się, by zachować spokój. – Kochasz mnie? Jak bardzo, dokładnie?
– Moje serce... jest w nim miejsce tylko dla ciebie. Przysięgam, że tym razem będę cię traktował właściwie. – Bez słowa Arthur wciągnął kuszącą postać w ramiona i pocałował
