~Perspektywa Maeve~
— Przepraszam. Nie chciałam... Przepraszam. — Mój głos drżał, gdy się cofałam, ale wiedziałam, że to próżny trud.
Nieważne, jak daleko próbowałabym uciec, ile razy próbowałabym się wyrwać. On zawsze by mnie dopadł. Zawsze.
I zgodnie z przewidywaniami, w następnej chwili zostałam pchnięta na ścianę.
Uderzenie posłało ostry ból wzdłuż kręgosłupa, wybijając powietrze z moich płuc.
