Sto czternaście

Gdy usiada, ryczy groźnie, a ja cofam się gorączkowo na rękach, próbując od niego uciec, gdy nagle moje dłonie uderzają o buty, co odwraca mój wzrok od bestii. Thaddeus ma skrzyżowane ramiona na klatce piersiowej i rozbawiony wyraz twarzy. „To Ryland, nie zrobi ci krzywdy” – mówi Thaddeus, patrząc na mnie z góry. Kiedy ponownie spoglądam na psią bestię, liże mnie w długiej linii od brody aż po lin