Gideon i Tessa
Gideon
Wpatrywałem się bezmyślnie w stół konferencyjne, a gładkie, wypolerowane drewno rozmywało się i wyostrzało z każdym moim oddechem. Głosy członków rady niosły się monotonnie wokół mnie, a ich słowa zlewały się w jeden długi, nierozpoznawalny szum.
Nie było mowy, bym zdołał skupić się na tym spotkaniu, bo mój umysł był daleko stąd. Z dala od tego stołu, z dala od biura, z dala
