Rozdział 98
Rhea
Trzy dni mijają jak we mgle. Jesteśmy w tym domku. Ostatnim razem, kiedy tu byłam, nie zostałam na długo. A teraz to wydaje się wiecznością.
Nie ma żadnego kontaktu z zewnątrz, ze światem. Jest tylko on. I tylko ja.
Nikt więcej.
Czuję się jak więzień.
"Zjedz jedzenie, Rheo."
Zerkam na niego, a potem z powrotem na talerz leżący na stole. Czuję głód; naprawdę jestem głodna, ale nie
