Elara
Odłożyłam słuchawkę po rozmowie z Kaelenem; dzięki Bogini, że nic mu nie było. Chwyciłam długi sweter i skierowałam się do pensjonatu. Nowy telefon wsunęłam do kieszeni na wypadek, gdyby zadzwonił ponownie. Nie byłam pewna, czy chcę go pytać, co właściwie robił. Nie chciałam mieszać się w sprawy watahy. Może i nie byłam samotniczką, ale nie należałam też do końca do stada. Dorastając, wszysc
