Veronica dusiła w sobie ogromną zazdrość; naprawdę nie rozumiała swojej tchórzliwej siostry – skąd ona miała w sobie aż tyle szczęścia!
Starszy rodu mówił przez dłuższą chwilę, wyrywając Veronicę z zamyślenia. Z powrotem wróciła do rzeczywistości, słysząc, jak z naciskiem wypowiada słowa: "Te dwoje dzieci z naszego rodu Mccarthych musi zostać odzyskane, słyszysz mnie?!"
Veronica pokiwała gorliwie
