Z perspektywy Nighta
Tydzień później…
„Dlaczego tak tylko siedzisz i gapisz się na swoje śniadanie? Jedz!”
Spojrzałem na mężczyznę, który nazywał siebie moim ojcem, i raz jeszcze pomyślałem o piekle, przez które przechodziłem od kilku ostatnich dni.
„Nie jestem głodny” – westchnąłem, opierając się na krześle.
Prawdę mówiąc, ta rezydencja, ten ogromny dom ze swoim kamiennym sercem… powoli wysysał z
