Sierra naprawdę umierała z głodu. Nie odezwała się ani słowem i zjadła całą miskę zupy, zanim w końcu znów poczuła się jak człowiek. Gdy odzyskała siły, była gotowa wyrównać rachunki z Jonathanem.
– Profesorze Yaager! Pan też jest naukowcem. Wie pan, ile mężczyzna jest w stanie z siebie wyrzucić w ciągu całego życia. Jeśli pan przesadzi, proszę mnie nie winić, gdy później wpłynie to na pana... jak
