Punkt widzenia Hanka
– „To wszystko?” – zapytałem po kilku sekundach, podczas których obaj nie robiliśmy nic poza wpatrywaniem się sobie prosto w oczy, a moje wargi po chwili zaczęły zaciskać się w wąską linię.
– „Nie, to jeszcze nie wszystko” – odparł, zerkając z powrotem na jakieś dokumenty, które przeglądał na biurku. Oparłem się głębiej na krześle, wciskając plecy w zagłówek i zacząłem odpych
