Punkt widzenia Luciena
Moja babka posłała mi spojrzenie ostre na tyle, by obrać ciało z kości.
Gdyby wzrok mógł zabijać, padłbym martwy na miejscu, tuż przed całą watahą, jako dumny Alfa Regent Stormridge powalony przez małą wilczycę z zapłakanymi oczami i ustami zbyt szczerymi dla jej własnego dobra.
Ale ja nawet nie drgnąłem.
– Skazuję cię na ponowne zrobienie tego haftu – powiedziałem chłodno,
