Perspektywa Elary
Rozchyliłam powieki i momentalnie oślepiło mnie ostre światło. Krzywiąc się, na powrót zamknęłam oczy, chcąc poczekać, aż odrobinę przyzwyczają się do blasku.
Kiedy to nastąpiło, powiodłam wzrokiem dookoła. Dostrzegając sprzęt medyczny, od razu domyśliłam się, że przebywam w szpitalu. Przechylając głowę, dojrzałam Kaelena, który siedział u mojego boku. Jego dłoń spoczywała na mat
