Tristan POV
Pustka w miejscu, gdzie powinienem czuć Atenę poprzez naszą więź, nagle zdawała się pożerać mnie od środka. To było jak ziejąca dziura w piersi, tam gdzie powinno być serce, a ta próżnia doprowadzała mnie do szału.
Nie mogłem oddychać. Nie mogłem myśleć. Nie mogłem robić nic poza odczuwaniem miażdżącego ciężaru własnej porażki.
– Tristanie – powiedział ostrożnie Orion, robiąc k
