Elara's POV
Moje serce ścisnęło się tak mocno, że myślałam, iż pęknie.
"Lucienie, nic ci nie jest? Nie... nie trać na mnie sił! Jestem tylko kaleką. Nie jestem tego warta!"
Ale on nie odpowiedział, a może nie mógł. Przytulił mnie tylko mocniej, jego ciało przyciśnięte do mojego osłaniało mnie przed miażdżącą nawałnicą kamieni i błota.
W tej duszącej ciemności każdy oddech był rzężący, każde bicie
