ALISTAIR
Stałem tam przez dłuższą chwilę, po tym jak zasnęła, a moja dłoń wciąż splatała się z jej dłonią, chociaż jej palce zwiotczały. Środki uspokajające skradły walkę z jej ciała — ale nie z jej twarzy. Nawet we śnie wyglądała jak kobieta przygotowana na zderzenie, jakby w każdej sekundzie mogła się obudzić i pobiec boso do piekła, gdyby to miało oznaczać odzyskanie Isabelli.
Boże, walczył
