Emrys trzymał mnie za rękę po zakończeniu wszystkich moich badań na tę noc; była już mniej więcej trzecia nad ranem, a ja i Emrys wspólnie leżeliśmy na szpitalnym łóżku. Na zewnątrz latarnie rzucały pomarańczowy blask, ponieważ padał śnieg, a ja wciąż nie mogłam uwierzyć, że spałam przez całe miesiące.
Kiedy zapadłam w śpiączkę, zgaduję, że lekarze myśleli, iż potrwa to zaledwie tydzień i cieszy
