Wracając do tamtego dnia w dworze Watahy Burzowego Grzbietu, Lucien Duskgrave pchnięciem otworzył drzwi do komnaty Elary; ciężar jej ciała w jego ramionach był niczym w porównaniu z ciężarem słów, których nie wypowiedział.
Jej zapach — lekki, z ledwie wyczuwalną nutą ziół z maści uzdrowiciela — przylgnął do niego. Ostrożnie położył ją na łóżku, uważając, by nie urazić jej nogi. Materac ugiął się p
