Perspektywa Valeriona
Jej ostatnie słowa wciąż dźwięczały mi w głowie, gdy wykrzykiwałem rozkazy wojownikom, którzy mi towarzyszyli. Przepraszam i kocham cię. Zniknęła, zanim dotarłem do granicy stada, a jedynym dowodem jej obecności była leżąca na ziemi frotka do włosów, którą jej kupiłem.
Wojownicy, którzy jej wtedy pilnowali, byli już martwi, gdy tam dotarłem. Jedyną rzeczą, która powstrzymyw
