ROZDZIAŁ 16
PERSPEKTYWA MILI
Gdyby zażenowanie było człowiekiem, byłabym jego żywym ucieleśnieniem. Nigdy w życiu nie czułam się tak upokorzona, tak głupia, tak wykorzystana. W chwili, gdy zatrzasnęłam drzwi, łzy po prostu popłynęły, jakby czekały pod powiekami przez cały dzień, a teraz dostały pełne pozwolenie, by mnie utopić. Nawet nie zapaliłam światła, nie zdjęłam koca, który ukradłam w panice
