Rozdział 120

Podróż powrotna upłynęła w całkowitej ciszy, częściowo dlatego, że nikt nie śmiał się do mnie odezwać, a częściowo dlatego, że sam nie miałem nic do powiedzenia. Zamknąłem się w swojej kabinie z Elarą u boku, nie odstępując jej ani na sekundę. Widok jej w tym stanie – nieobecnej, pustej – jest jak odłamki szkła wbite w moje serce. Gdy tylko dotarliśmy do zamku, rozkazałem przenieść ją do moich kom