Elara
Przysięgłam sobie, że chcę mieć otwarte oczy, ale wyczerpanie wygrywało tę bitwę. Złapałam tylko urywki tego, co się działo – Cassiana, który mnie niósł, kładzenie mnie na łóżku, twarz Evanory unoszącą się nade mną. Wiem, że udało mi się coś powiedzieć. Potem wszystko zapadło w ciemność, a obudziłam się dopiero, gdy poczułam obok siebie ruch.
Moje powieki ważą tonę, ale jakimś cudem zmuszam
