Moje otoczenie ponownie zblakło, wracając do rzeczywistości, którą opuściłam. Moi przyjaciele i przeznaczony pozostali niezmienieni, jakby od czasu mojego spontanicznego epizodu podróży w czasie nie upłynęła ani jedna chwila, a Emrys zachichotał, po czym spojrzał na mnie.
„Wszystko w porządku, Kochanie? Byłaś trochę cicha”.
Kiedy nie odpowiedziałam, uśmiech Emrysa zniknął i zrobił krok do przodu;
