Perspektywa Reida
Siedziałem tak, trzymając go w ramionach przez dłuższą chwilę. Po tym, jak przez kilka chwil próbowałem zwrócić jego uwagę, odsunąłem go i zszokowało mnie to, co zobaczyłem w jego oczach. Jego oczy wywróciły się do tyłu, a jedyne, co widziałem, to białka.
"Julian!" – powiedziałem, potrząsając nim. Nadal nie reagował, poczułem, jak żołądek podchodzi mi do gardła, i potrząsnąłem
