Z PUNKTU WIDZENIA AUTORA.
Alina czekała w swoim pokoju długo po tym, jak Luna i Talia położyły się spać. Jej umysł był niespokojny, miotając się tam i z powrotem z każdym skrzypnięciem podłogi.
Odkąd wróciła z zakupów, ledwie coś zjadła, a jednak w ogóle nie czuła głodu. Jej myśli pochłaniał wyłącznie Damien, jej ojciec i narastające przeczucie, że czas przecieka jej przez palce.
W końcu usłyszał
