Oczy Lakera napełniły się łzami, gdy czytał list, który napisała do niego Ostana, a z listu, który właśnie przeczytałem od mojej pięknej partnerki, wiedziałem już, że otrzymał nowinę; nie wyobrażałem sobie, by Celeste miała rodzić bez mojej obecności. Mój wilk, Atticus, aż zaskomlał na tę myśl, ale sądzę, że świadomość tego, iż partnerka i dziecko są szczęśliwi, zdrowi i bezpieczni, wystarczyła ka






