Dzisiejszy wieczór nie miał nic wspólnego z relaksem.
Skupiając uwagę na mitycznej, potężnej, atramentowej wodzie przede mną, wzięłam głęboki wdech, starając się pozwolić swoim myślom odnaleźć ich własne miejsce w pustce dezorientacji, która gnieździła się we mnie; moje dłonie leżały kojąco na ciążowym brzuchu i czułam się tak, jakbym wciąż szukała odpowiedzi na te przeklęte pytania.
To było bez
