Kaelen — perspektywa Kaelena
Gardło mi się zaciska, moja bestia ryczy w mojej głowie, szarpie się. Elara wciąż siedzi na mnie okrakiem, a jej oddech jest równie przyspieszony jak mój. Jej wynika z dreszczy po naszym zbliżeniu, mój... z bólu, jaki poczułem po stracie członka stada.
Dominic.
„Idziemy do niego! Wszyscy!” — rzucił ojciec, a jego głos stawał się tym bardziej roztrzęsiony, im dłużej mów
