Kaelen's pov
Mknę przez drzewa, rozmazując się w pędzie, skupiony wyłącznie na tym, by jak najszybciej dotrzeć do Elary. Nić między nami... czuję ją, w jakiś sposób wyczuwam jej rozpacz.
Kiedy tam docieram, pokonuję schody po dwa stopnie naraz, a moje serce łomoce, bo im bliżej jestem, tym wyraźniej słyszę jej pociąganie nosem i urywane oddechy.
– Nie chciała, żebyśmy wchodzili – mówi Tobias na mó
