31: Emma

Zamknęłam drzwi do swojego apartamentu i oparłam się o nie. Moje mięśnie były przyjemnie zmęczone po treningu, a myśli galopowały po tym krótkim kontakcie z Theo. Palce mrowiły mnie w miejscu, gdzie musnęły jego dłoń, ale w klatce piersiowej czułam ciepło, dyskomfortowy żar, który nie był do końca poczuciem winy – raczej oczekiwaniem zmieszanym z lękiem. Kolacja. Dziś wieczorem. Tylko my dwoje. Ty