Ale w miarę jak toczył się dalej, manul całkowicie zatracił się w radości ruchu, przebierając krótkimi nóżkami, tocząc się coraz szybciej i szybciej, zupełnie zapominając o swojej pierwotnej misji.
W końcu przemknął tuż obok Hazel bez namysłu, błogo zapominając o swoim zadaniu i tocząc się w stronę odległych wydm.
Jedyne, co po sobie zostawił, to ślad okrągłych odcisków butelki i maleńkich łapek n
